Gevoel van Onrust

Ben je Hooggevoelig?

Het is volop zomer maar in je hoofd is het herfst

Met je collega begin je aan medicatieronde op de afdeling in het ziekenhuis en je staat gelijk weer op scherp. Wat is dat toch dat gevoel dat je zo onzeker maakt. Dat je gaat twijfelen of je wel de juiste dingen doet en er genoeg bent voor de patiënt. Je kan er niet goed de vinger op leggen maar je hebt ook nog eens het gevoel dat je niet helemaal wordt opgenomen in het team. Soms heb je ook het idee dat ze over je kletsen en daar word je nog onzekerder van.

Tuurlijk weet je ook wel dat je jezelf wat meer tijd moet gunnen. Je werkt tenslotte pas een maand op deze afdeling. Maar je had het nou eenmaal fijn gevonden als je wat meer aansluiting had. Dat gevoel wat je had in het andere ziekenhuis. Dat kleinschalige in plaats van zo’n enorme grote afdeling. Er is ook best veel druk waar je moeilijk mee om kunt gaan. Maar wat je wel heel erg leuk vindt is een praatje maken met de patiënten.


Ze zeggen ook vaak dat je zo’n lieve verpleegster bent. Dat ze het fijn vinden om met je te praten en hun verhaal bij je kwijt kunnen. Je baalt er dan ook enorm van als je collega zegt dat jullie moeten opschieten en door moeten gaan met de ronde waar jullie mee bezig zijn. Je zou zo graag meer tijd hebben om met de patiënten door te brengen.

 

Je vindt het lastig dat je regelmatig een gevoel van onrust en paniek ervaart terwijl er helemaal geen aanleiding toe is. Je baalt daarvan en weet ook heus wel dat wat je jezelf vertelt je dit voor waarheid aanneemt maar dat gevoel is er nou eenmaal. Wat zou je er toch een hoop voor over hebben om van dit gevoel af te komen en je zekerder te voelen. Dat je niet meer van alles hoeft te vragen en een goeie aansluiting voelt in het team.

 

Je komt thuis en bent kapot. Je besluit om eerst een half uurtje te gaan liggen. Dat je iedere dag zo ontzettend moe bent dat je niet weet waar je het moet zoeken gaat je steeds meer opbreken. Je pakt je telefoon, zet de wekker op een half uurtje en voordat je het weet ben je al in dromenland en denkt aan morgen want dan ben je vrij.

 

Soms denk je weleens dat je gewoon een goeie schop onder je kont nodig hebt waardoor je veel ontspannender je werkdag kunt beleven. Dat je jezelf de tijd mag geven om aan de verandering te wennen. Dat er iemand tegen je zegt; ‘maak je geen zorgen, het komt goed maar geef het even de tijd’.

 

“Wees lief voor jezelf en gun jezelf de tijd om te wennen aan verandering.

Natuurlijk had ik er weleens van gehoord maar dat ik het zelf was, dat wist ik echt niet. Ik had er gewoon nooit zo bij stil gestaan. Ik was hooggevoelig, hoogsensitief, high sensitief en ze hadden er zelfs een afkorting voor: HSP. Het kwartje dat ik hooggevoelig was viel pas toen ik in mijn burn-out zat.

Van de een op andere dag ging ik mij verdiepen in yoga, meditaties en zelfs naar klassieke muziek luisteren. Het moest niet gekker worden, ik was echt van het padje! Maar weet je, het voelde zo fijn. Als ik weer eens van die onmogelijke standjes op een yoga mat had gedaan dan voelde het als een cadeautje. Ik mocht dan lekker gaan liggen, vestje aan, dekentje over me heen en heerlijk m’n ogen sluiten. Ik waande mij dan echt in een soort 7e hemel.

Ik was niet gek, er waren blijkbaar veel meer mensen die hooggevoelig zijn. Ineens zat ik in allerlei social media groepen en merkte ik dat ik die herkenning erg fijn vond. Ik ging mij er steeds meer in verdiepen, er over lezen en naar bijeenkomsten en seminars. Steeds vaker kwamen er mensen op mijn pad die ‘mijn taal’ spraken. Waar het gesprek gelijk ergens over ging, we zaten gelijk in de ‘diepte’ zaten en man wat vond ik dat heerlijk in plaats van al dat oppervlakkige geklets.

Heb je nou geen idee of twijfel je of je hooggevoelig bent maar zou je dit wel willen weten? Doe dan de test Hooggevoelig Ja of Nee en je krijgt gelijk de uitslag. Als ik 10 jaar eerder had geweten wat hooggevoeligheid precies was en hoe je hiermee om kunt gaan, dan had ik begrepen waarom ik me soms zo enorm uitbundig en blij als een kind kan voelen en dan weer zo neerslachtig en chagrijnig alsof de wereld instort.

En wat dacht je van het compleet van slag kunnen zijn omdat je dingen niet kunt plaatsen. Als iemand zegt; ‘het gaat goed met mij’ en je denkt huh ik zie en voel toch echt iets heel anders. Je nog net weet uit te brengen ‘weet je het zeker’ en er dan alleen maar rot gevoel aan overhoudt omdat het niet klopt met wat je waarneemt en constateert. Je leert hier steeds beter mee omgaan en te herkennen welke mensen liever niet over hun problemen praten.

Voor een HSP-er is het niet fijn als er niet wordt gesproken over verdriet en waar de ander tegenaan loopt. Een hooggevoelig persoon is van nature heel begaan met de ander en wil ten alle tijden helpen met het gevolg zichzelf te vergeten. En zichzelf vergeten dát is de grootste valkuil voor een hooggevoelig persoon.

Je had je nog zo voorgenomen dat als de lockdown voorbij zou zijn je dit langzame tempo wilde aanhouden en het nog steeds rustig aan zou doen. Want wat sommigen ook zeiden over dat ze weer volop wilden feesten, verjaardagen vieren en vrijuit konden shoppen, jij miste het eigenlijk niet en vond het wel lekker zo.

Waar je voorheen nog heen en weer vloog van de ene naar de andere sportvereniging en van dubbele verjaardagen in het weekend naar etentjes met vrienden en collega’s, realiseer je je nu pas hoe idioot je achter jezelf aanrende. Meegaan met de meute, want hé wat zouden ze er wel niet van zeggen als je een paar keer je gezicht niet zou laten zien.

Dat de kans bestaat dat je niet meer wordt uitgenodigd omdat je het regelmatig laat afweten. En toch wil je het niet meer. Je wilt niet meer worden geleefd als voorheen. Je weet dat je het niet mag zeggen maar eigenlijk kwam de hele corona periode net op tijd want je liep weer op je tandvlees. Je had met jezelf afgesproken dat je het nooit meer zover zou laten komen als in je 1e burn-out. Dat je veel meer op de rem zou trappen en je regelmatig meer tijd voor jezelf zou inplannen maar dat sloop er helaas bij in.

Je moet er niet aan denken dat je ooit weer in een 2e burn-out zou belanden. Sterker nog, je had niet eens gedacht dat het jou zou overkomen en jij, uitgerekend jij, in een burn-out zou belanden. Daar had je serieus nog nooit bij stil gestaan want dat zou jou toch niet overkomen. En je lag er niet 1 maand uit maar wel 6 maanden! Jij die altijd sterk bent. Die altijd rent, vliegt en springt en voor alles en iedereen klaar staat. Jij die precies weet wat ze wel en niet wil was in haar eigen valkuil getrapt: te veel voor een ander en te weinig voor haarzelf.

Daar wil je nooit, maar dan ook nooit meer komen. Op de uitnodiging of je aanwezig bent op een verjaardagsfeest heb je net geappt dat je een uurtje komt je je niet hoeft te verontschuldigen als je eerder weggaat. Wat zou je hier toch graag zekerder in zijn. Dat je niet zo twijfelt en blijft malen of je er wel goed aan doet maar je gewoon kunt vertrouwen op je eigen gevoel. Het is net als de seizoenen: iedere keer groeit en bloeit er weer iets nieuws en jij bent blij dat je de herfst in je hoofd hebt kunnen omzetten naar waterijsjes, strand en sangria. Leve de zomer!